«Δε σε καταλαβαίνω», είπε η Αλίκη. «Όλα είναι μπλεγμένα».
«Αυτό συμβαίνει όταν ζεις προς τα πίσω», απάντησε καλοσυνάτα η βασίλισσα.
«Στην αρχή όλοι νιώθουν κάποια ζάλη».
«Όταν ζεις προς τα πίσω!», επανέλαβε έκπληκτη η Αλίκη. «Ποτέ μου δεν άκουσα τέτοιο πράγμα!».
«Ωστόσο υπάρχει ένα πλεονέκτημα: η μνήμη δουλεύει και προς τις δύο κατευθύνσεις».
«Είμαι απόλυτα σίγουρη ότι η δική μου λειτουργεί μόνο προς μια κατεύθυνση»,
παρατήρησε η Αλίκη. «Δεν μπορώ να θυμηθώ πράγματα που δεν έχουν γίνει ακόμη».
«Μόνο η αδύνατη μνήμη δουλεύει απλώς προς τα πίσω», είπε η βασίλισσα

Ανάλυση

Ο Lewis Carroll στο έργο του ” Η Αλίκη πίσω απ’ τον καθρέφτη” προσπαθεί να μπερδέψει τον αναγνώστη με όλα αυτά που γίνονται όσο κοιμάται ή όσο είναι ξύπνια κι έτσι γίνεται πολύ δύσκολο να σιγουρευτεί κανείς αν πρόκειται για την πραγματικότητα ή όχι.

Στην αρχή του κεφαλαίου, η Αλίκη, έχοντας μια υπνηλία λόγω του ότι κάθεται δίπλα στη φωτιά  μια πολύ κρύα μέρα,  σηκώνεται μόνο για να πιάσει την γάτα της και να την πάρει αγκαλιά. Αυτό συμβαίνει στον ύπνο της. Εφόσων λαγοκοιμάται, αυτά που συμβαίνουν συνδιάζουν στοιχεία από την πραγματικότητα και την φαντασία…το συνειδητό και το υποσυνείδητο. Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι η Αλίκη έχεi παραισθήσεις από παραισθησιογώνες ουσίες. Τo LSD δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμα, αλλά υπήρχαν άλλα ναρκωτικά με παρόμια αποτελέσματα, τα οποία ήταν και προνόμιο της υψηλής κοινωνίας στην Αγγλία. Παρόλαυτά δεν θα αναλύσω, το για ποιον λόγο είχε αυτά τα “όνειρα”, αλλά θα μείνω στην υπόθεση. Μια πολύ σημαντική διαφορά με το “Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων” είναι ότι η Αλίκη στο “Πίσω από τον καθρέφτη” προσπαθεί να ελέγξει αυτά τα όνειρα και καταφέρνει να αποκτήσει κάποιον έλεγχο.

Συνεχίζοντας την ιστορία η Αλίκη συνειδητοποιεί ότι απ’ την άλλη μεριά του καθρέφτη το δωμάτιο είναι πανομοιότυπα συμμετρικό με αυτό που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή. Βέβαια αυτό δεν είναι απλά ένας αντικατοπτρισμός, μα μία συνολική αναστροφή της πραγματικότητας. Σε αυτό τον κόσμο, η Αλίκη δεν χρειάζεται πια την φωτιά, μιας και ο χειμώνας έχει μετατραπεί σε καλοκαίρι όπου όλος ο κήπος είναι καταπράσινος και τα δέντρα ανθισμένα πλέον. Ακόμα όλα τα άψυχα αντικείμενα, όπως η φωτογραφίες και το ρολόι, αποκτούν ζωή!. Όπως σε μία σκακιέρα, οι ζωές όλων έχουν συμμετρία και είναι ελεγχόμενες. Trip λοιπόν ε; Σε αυτό τον φανταστικό κόσμο βλέπουμε τεράστιες αντιθέσεις, οι οποίες φτιάχνουν τον κόσμο όπως η Αλίκη τον θέλει. Για παράδειγμα, στον πραγματικό κόσμο κρυώνει και νιώθει μοναξιά. Σκεφτείτε ότι ακόμα και τη γάτα πάει να την πιάσει για να την πάρει αγκαλιά. Στον φανταστικό κόσμο, δεν κάνει πια κρύο και δεν είναι μόνη γιατί όλα τα πράγματα έχοντας πάρει ζωή βρίσκονται γύρω της και απλά είναι το επίκεντρο. Αυτές οι αντιθέσεις συνεχίζονται σε όλο αυτό το ταξίδι. Τι άλλο υπάρχει στον πραγματικό κόσμο, -> μονοτονία! Αυτός είναι και ο λόγος που τα πράγματα περιπλέκονται τόσο πολύ. Αλλά προσέξτε! Πάντα με τους δικούς της όρους πάνω στην “σκακιέρα”. Έχει αποκτήσει μια θεϊκή δύναμη ενάντια στα πιόνια (σκακιεροανθρώπους) γι αυτό και μπορεί και γίνεται αόρατη.  Αυτό της επιτρέπει να δρα σαν να είναι ένα αόρατο χέρι, παρόλαυτά σε αυτόν τον κόσμο η σκακιέρα έχει τεράστια δύναμη, γι αυτό και η Αλίκη μετατρέπεται σε πιόνι τελικά.

Ο χρόνος κινείται αντίστροφα πίσω απ’ τον καθρέφτη, δίνοντας την αίσθηση ότι οι “άνθρωποι” έχουν κάποιο έλεγχο πάνω στις επιλογές που έχουν κάνει. Αυτό συμβαίνει με μια λεπτή διαφορά. Δεν γίνονται τα πάντα προς τα πίσω (ανάποδα). Ο χρόνος κινείται προς τα πίσω αλλά οι άνθρωποι και τα γεγονότα κινούνται μπροστά. Όλοι οι χαρακτήρες θυμούνται και το παρόν και το μέλλον.

Τελειώνοντας, η Αλίκη καταφέρνει να γίνει Βασίλισσα και να κερδίσει αυτό το παιχνίδι. Σε αυτή την στιγμή αρχίζει, σύμφωνα με κάποιους κριτικούς, το σεξουαλικό κομμάτι. Οι συνεχώς αυξανόμενες φλόγες των κεριών παραπέμπουν εικόνες σε στύση και οι λέξη “στιγμή” επαναλαμβάνεται διαρκώς υπογραμμίζοντας την αίσθηση που νιώθει η Αλίκη όταν κερδίζει την βασίλισσα. Το αποκορύφωμα έρχεται όταν κάνει ΜΑΤ στον βασιλιά και αυτό την οδηγεί στο να ξυπνήσει (ονείρωξη).

Το γεγονός ότι η Dinah συνεχίζει το πλύσιμο όταν η Αλίκη ξυπνάει, κάνει την Αλίκη να συνειδητοποιήσει ότι όλα αυτά έγιναν σε μια στιγμή. Ο Carroll κλείνει την ιστορία με την διαπίστωση ότι η ζωή δεν είναι παρά ένα όνειρο, μια στιγμή που αναβοσβήνει στο μυαλό του Θεού.

Ever drifting down the stream
Lingering in the golden gleam
Life, what is it but a dream?

Advertisements